6/11/2010
3/16/2010
ความสม-ดุล
ถ้าผมเขียนในเชิงความรู้สึก (ซึ่งก็เขียนมาโดยตลอด)
"สวัสดีถ้าวันนี้ผมต้องการเล่าความสมดุลของร่างกาย"
ปริมาณสะสมของช่วงเวลาหนึ่ง มันสะสมจนเกาะเป็นตะกอนของร่างกายโดยบางสิ่งไม่สามารถย่อยสลาย (อาจเก็บไว้ในสมอง)
แต่ครั้งหนึ่งปริมาณนี้คงต้องถูกชำระซักวันหนึ่ง แค่ง่ายๆ (อาจเป็นเสียงดนตรีที่สามารเข้าใจในอารมณ์ก็เพียงพอทำให้ย่อยสลาย)
แต่ในวันที่ครั้งหนึ่งไม่มีเสียงเพลงที่สามารถทำให้ย่อยสลายได้ แต่เป็นเสียงที่มีมวลปริมาณหนาแน่นอัดใส่ที่บางครั้งอาจไม่อยากได้ยินซะเลยในช่วงหนึ่ง
บางทีอาจเป็นผมที่ต้องสลายแทนตะกอนเหล่านั้น เพื่อทำให้เกิดสมดุล
ช่วยเปิดเพลงไพเราะที่ไม่แค่เสียงที่เข้าใจ แต่ขอเพลงที่สามารถย่อยสลายตะกอนที่ต้องการชำระซักทีเถิด
แกรก!
"สวัสดีถ้าวันนี้ผมต้องการเล่าความสมดุลของร่างกาย"
ปริมาณสะสมของช่วงเวลาหนึ่ง มันสะสมจนเกาะเป็นตะกอนของร่างกายโดยบางสิ่งไม่สามารถย่อยสลาย (อาจเก็บไว้ในสมอง)
แต่ครั้งหนึ่งปริมาณนี้คงต้องถูกชำระซักวันหนึ่ง แค่ง่ายๆ (อาจเป็นเสียงดนตรีที่สามารเข้าใจในอารมณ์ก็เพียงพอทำให้ย่อยสลาย)
แต่ในวันที่ครั้งหนึ่งไม่มีเสียงเพลงที่สามารถทำให้ย่อยสลายได้ แต่เป็นเสียงที่มีมวลปริมาณหนาแน่นอัดใส่ที่บางครั้งอาจไม่อยากได้ยินซะเลยในช่วงหนึ่ง
บางทีอาจเป็นผมที่ต้องสลายแทนตะกอนเหล่านั้น เพื่อทำให้เกิดสมดุล
ช่วยเปิดเพลงไพเราะที่ไม่แค่เสียงที่เข้าใจ แต่ขอเพลงที่สามารถย่อยสลายตะกอนที่ต้องการชำระซักทีเถิด
แกรก!
1/17/2010
เพลงที่เคยได้ยิน
บทเพลงต่างๆ ยังคงร้องเข้าโสตประสาทของผมและคุณ
แต่...
ตอนนี้ผมยังคงร้องเพลง "Hello Goodbye" เพราะมันเป็นเพลงที่ไพเราะมากที่สุดเพลงหนึ่งที่ผมเคยได้ยิน
(ไม่มีอะไรครับ แค่นึกถึงขึ้นมา)
แต่...
ตอนนี้ผมยังคงร้องเพลง "Hello Goodbye" เพราะมันเป็นเพลงที่ไพเราะมากที่สุดเพลงหนึ่งที่ผมเคยได้ยิน
(ไม่มีอะไรครับ แค่นึกถึงขึ้นมา)
Subscribe to:
Posts (Atom)


